ΣΤΗΝ ΚΑΛΑΜΑΤΑ ΤΟ ΑΝΑΘΕΜΑ Η Νάντια της Γιόλακας

ΕΛΛΑΔΑ, ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

26/11/16
Το βιβλίο του Γρηγόρη Χαλιακόπουλου παρουσιάζεται στο Βιβλιόπολις την Δευτέρα 28 Νοεμβρίου και ώρα 19:00

15226366_608514082668326_1419228262_n

«Μια κατάρα έχει πέσει πάνω στην όμορφη πόλη της Βαλεριάνας. Αρχικά κουφαίνονται οι ηλικιωμένες γυναίκες και ακολούθως τυφλώνονται τα νέα κορίτσια. Είναι η τιμωρία για τα σοβαρά σφάλματα και τις ερωτικές ανομίες των κατοίκων αυτής της πόλης. Και όμως υπάρχει λύση για την πολυπόθητη κάθαρση. Η δημόσια εξομολόγηση όλων των πολιτών στην κεντρική πλατεία. Ο πατέρας Ιερεμίας ανακρίνει τον καθένα αμαρτωλό ξεχωριστά, ενώ η υπόθεση παίρνει διεθνείς διαστάσεις. Ο διασυρμός είναι μεγάλος. Η Μπία, μια πρώην κωφάλαλη, αναλαμβάνει ως νέος Χριστός να βγάλει από το αδιέξοδο τους συμπολίτες της. Με δική της πρωτοβουλία σηκώνει στις πλάτες της τις αμαρτίες και τα κρίματα όλων. Υπάρχει όμως ένα καλά κρυμμένο μυστικό που ανατρέπει όλα τα δεδομένα και αναστατώνει το πλήθος πού επί μήνες βιώνει στην πλατεία τον εξευτελισμό και την διαπόμπευσή του. Και αυτό το γνωρίζει μόνο η Νάντια της Γιόλακας!»

Το παραπάνω απόσπασμα από το μυθιστόρημα «Το Ανάθεμα» είναι η βάση της ιστορίας που έπλασε ο συγγραφέας. Ρωτήσαμε το Γρηγόρη Χαλιακόπουλο ποια ήταν η αφορμή να γράψει αυτό το βιβλίο και μας είπε:

«Αφορμή ήταν η προτροπή τριών φίλων μου το καλοκαίρι του 2015, να γράψω ένα βιτριολικό έργο. Είχε προηγηθεί 4 χρόνια νωρίτερα η παρότρυνση μιας φίλης μου συγγραφέως της Δήμητρας Πυργελή, να γράψω ένα μυθιστόρημα. Συνέγραψα το πρώτο κεφάλαιο αλλά στη συνέχεια για κάποιους λόγους το εγκατέλειψα. Η αιτία όμως βρίσκεται στην ανάγκη μου να ζω με φανταστικά πρόσωπα, γιατί τα οδηγώ εκεί που επιθυμώ, σε αντίθεση με την πραγματικότητα που με πάει όπου θέλει εκείνη. Έτσι ακολουθώ την έμπνευσή μου, η οποία ανά τακτά διαστήματα μου υπαγορεύει να πλάσω, μέσω της γραφής»

Επιλέξαμε ένα απόσπασμα από το βιβλίο του φιλιατρινού συγγραφέα και σας το παραθέτουμε ως ενδεικτικό της γραφής του:

Είναι μια μέρα περίεργη, πρωτόγνωρη θα έλεγε κανείς για τη Βαλεριάνα και τους κατοίκους της. Η εξομολόγηση έχει τελειώσει όπως πάντα στις οκτώ, μα ούτε ένας δεν έχει αποχωρήσει απ’ την πλατεία. Άλλοι πίνουν τον καφέ τους, άλλοι τρώνε το παγωτό τους και πολλοί δροσίζονται με κάποιο αναψυκτικό. Η εικόνα αποτυπώνει μια σκηνή απ’ τα παλιά, τότε που οι Βαλεριανοί είχαν καλυμμένη τη ζωή τους, δίχως το συλλογικό διασυρμό εξαιτίας της έκθεσης των προσωπικών τους δεδομένων.

15175586_608513946001673_1087453514_n

Μέρα με τη μέρα ο ήλιος αργεί όλο και περισσότερο να βουτήξει στη θάλασσα, γι’ αυτό και τα πουλιά χορταίνουν βουτιές πάνω απ’ τα κεφάλια των αμαρτωλών που τα κοιτούν κάθε φορά μ’ ένα αίσθημα θαυμασμού και ζήλειας για την ελευθερία που απολαμβάνουν. Μερικά καλλικέλαδα συνθέτουν μουσικά αριστουργήματα που μαλακώνουν τις αγριεμένες ψυχές και χαλαρώνουν τους σφιγμένους μυς απ’ την ταλαιπωρία τόσων μηνών. Λίγο πριν το δειλινό, μια πεταλούδα στέκεται δίπλα στο μικρόφωνο, που είχε ξεχάσει ανοιχτό ο υπεύθυνος τεχνικός των μικροφωνικών εγκαταστάσεων. Σταματά να κουνά τα φτερά της και παραμένοντας ακίνητη στον αέρα ακούγεται να λέει:
«Το να ζεις μόνο δεν είναι αρκετό. Πρέπει να έχεις λιακάδα, ελευθερία κι ένα μικρό λουλούδι».
Επόμενο ήταν η σιωπή απ’ την έκπληξη όλων ν’ απλωθεί αστραπιαία σ’ ολόκληρη την πλατεία της πόλης.
«Ποιος το είπε αυτό;» ρωτάει το τζιτζίκι απ’ τον απέναντι ευκάλυπτο, που δεν έχει προλάβει να πει το πρώτο του τραγούδι, μετά από δεκαεπτά χρόνια θαμμένο στο σκοτάδι της γης.
«Ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν» απαντά το χαλκόχρωμο έντομο.
«Πώς το ξέρεις;» ξαναρωτά ο τραγουδοποιός του καλοκαιριού.
«Ήταν παραμυθάς, γι’ αυτό».
«Μα δεν μιλούσε τη γλώσσα σου».
«Όταν περιέγραφε με την πένα του το πέταγμά μου, τις ανάγκες μου, τη ζωή μου… σημαίνει πως γνώριζε αυτός τη δική μου».
«Και γιατί ένας άνθρωπος ν’ ασχολείται με μια πεταλούδα και τις επιθυμίες της;»
«Γιατί λένε πως οι πεταλούδες είμαστε οι ψυχές εκείνων που χάθηκαν. Πετάμε για να μας βλέπουν όσοι αγάπησαν τις χαμένες υπάρξεις».
«Και πώς οι δικοί τους που ζουν γνωρίζουν ποια από εσάς αντιστοιχεί στο δικό τους άνθρωπο;»
«Γι’ αυτό φροντίζουμε εμείς».
«Πώς; Μάθε μου, σε παρακαλώ!» ικετεύει το τζιτζίκι.
«Ποιος ο λόγος να ενδιαφέρεσαι τόσο;» τον προκαλεί ειρωνικά η πρωταγωνίστρια της πλατείας.
«Νιώθω πως έχω πολλές ζωές και δεν ξέρω αν αυτή είναι η τελευταία ή κάποια απ’ τις πολλές που μου αναλογούν».
«Και τι θα κερδίσεις αν μάθεις πως έφτασε το τέλος σου;»
«Θα προετοιμαστώ καλύτερα για τη μέρα που θα φύγω».
«Τι θα κάνεις λιγότερο ή περισσότερο μέχρι τότε;»
«Ίσως τραγουδήσω και πένθιμα, όχι μόνο χαρούμενες νότες».
«Ποιος είναι άραγε ο προορισμός σου;»
«Γεννήθηκα να τραγουδώ, να τραγουδώ, να τραγουδώ».

Το βιβλίο παρουσιάζεται την Δευτέρα 28 Νοεμβρίου στην Καλαμάτα στο Βιβλιοπωλείο «Βιβλιόπολις» Νικηταρά 3 στις 19:00.
Ομιλητές είναι:
O Ηλίας Μπιτσάνης δημοσιογράφος-συγγραφέας και
O οικονομολόγος Κώστας Γκόνης.
Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει ο ηθοποιός Γιώργος Τσαπόγας.
 ΕΙΣΟΔΟΣ   ΕΛΕΥΘΕΡΗ

%ce%b3%cf%87

Please follow and like us:

σχετικές αναρτήσεις:

ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
Ανακοίνωση του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για το θέμα των Πυροσβεστών Πενταετούς Θητείας
Τέλος στην Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχων
Απαγόρευση κυκλοφορίας φορτηγών κατά την περίοδο εορτασμού της Πεντηκοστής και του Αγίου Πνεύματος
Η Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος συμμετέχει ενεργά στην καμπάνια ενημέρωσης της Europol: «...
Περιφερειάρχης Πελοποννήσου «Επενδύουμε στη Βιώσιμη Αστική Ανάπλαση για την εξέλιξη της Καλαμάτας σε...
ΕΛ.ΑΣ. Βίντεο με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών

Αφήστε μια απάντηση